|
Art. 17. 1.
Wytwórca odpadów, z zastrzeżeniem ust. 2, jest obowiązany do:
1) uzyskania decyzji zatwierdzającej
program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, jeżeli wytwarza odpady
niebezpieczne w ilości powyżej 0,1 Mg rocznie,
2) przedłożenia informacji
o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi
odpadami, jeżeli wytwarza odpady niebezpieczne w ilości do 0,1
Mg rocznie albo powyżej 5 Mg rocznie odpadów innych niż niebezpieczne.
2.
Wytwórca odpadów jest obowiązany do uzyskania pozwolenia na wytwarzanie
odpadów, które powstają w związku z eksploatacją instalacji, jeżeli
wytwarza powyżej 1 Mg odpadów niebezpiecznych rocznie lub powyżej
5 tysięcy Mg odpadów innych niż niebezpieczne rocznie.
3.
W pozwoleniu, o którym mowa w ust. 2, uwzględnia się wszystkie
odpady wytwarzane przez danego wytwórcę w danym miejscu.
4.
Wymóg uzyskania decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami
niebezpiecznymi, pozwolenia na wytwarzanie odpadów, a także przedłożenia
informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania
wytworzonymi odpadami nie dotyczy wytwórcy odpadów prowadzącego
instalację, na której prowadzenie wymagane jest pozwolenie zintegrowane,
o którym mowa w przepisach o ochronie środowiska.
5. Przepisów ust.
1-4 nie stosuje się do odpadów komunalnych.
Art. 18. 1. Wniosek
o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów powinien spełniać
wymagania określone w przepisach o ochronie środowiska oraz dodatkowo
zawierać następujące informacje:
1) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych
do wytwarzania, z uwzględnieniem ich podstawowego składu chemicznego
i właściwości,
2) określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów
przewidzianych do wytwarzania w ciągu roku,
3) wskazanie sposobów zapobiegania powstawaniu
odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania
na środowisko,
4) szczegółowy opis sposobów gospodarowania odpadami,
z uwzględnieniem zbierania, transportu, odzysku i unieszkodliwiania
odpadów,
5) wskazanie miejsca i sposobu magazynowania odpadów.
2. Pozwolenie na
wytwarzanie odpadów powinno spełniać wymagania określone w przepisach
o ochronie środowiska oraz dodatkowo określać:
1) ilość odpadów poszczególnych rodzajów dopuszczonych
do wytworzenia w ciągu roku,
2) sposoby gospodarowania odpadami,
3) miejsce i sposób magazynowania odpadów.
3. Właściwy organ
odmawia wydania pozwolenia na wytwarzanie odpadów w przypadkach
określonych w przepisach o ochronie środowiska lub jeżeli zamierzony
sposób gospodarki odpadami:
1) mógłby powodować zagrożenia dla zdrowia, życia
ludzi lub dla środowiska,
2) jest niezgodny z planami gospodarki odpadami,
o których mowa w rozdziale 3.
4. Kopię wydanej
decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu marszałkowi
województwa oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
Art. 19. 1. Wniosek
o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi,
do którego dołącza się ten program, wytwórca odpadów niebezpiecznych
obowiązany jest przedłożyć właściwemu organowi na dwa miesiące
przed rozpoczęciem działalności powodującej powstawanie odpadów
niebezpiecznych lub zmianą tej działalności wpływającą na rodzaj,
ilość wytwarzanych odpadów niebezpiecznych lub sposób gospodarowania
nimi.
2. Program gospodarki
odpadami niebezpiecznymi jest zatwierdzany w drodze decyzji przez
właściwy organ, którym jest:
1) wojewoda - dla przedsięwzięć
lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust. 2 ustawy - Prawo
ochrony środowiska,
2) starosta - dla pozostałych przedsięwzięć.
3. Właściwość miejscową
organu, o którym mowa w ust. 2, ustala się według miejsca wytwarzania
odpadów niebezpiecznych.
4. Wojewoda zatwierdza
program gospodarki odpadami niebezpiecznymi po zasięgnięciu opinii
wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwego ze względu
na miejsce wytwarzania odpadów niebezpiecznych.
5. Starosta zatwierdza
program gospodarki odpadami niebezpiecznymi po zasięgnięciu opinii
wójta, burmistrza lub prezydenta miasta oraz powiatowego inspektora
sanitarnego, właściwych ze względu na miejsce wytwarzania odpadów
niebezpiecznych; wymóg zasięgania opinii prezydenta miasta nie
dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu.
6. Kopię wydanej
decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu marszałkowi
województwa oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
Art. 20. 1. Program
gospodarki odpadami niebezpiecznymi, dołączany do wniosku o wydanie
decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi,
powinien zawierać:
1) wyszczególnienie rodzajów odpadów niebezpiecznych
przewidzianych do wytwarzania, a w przypadkach gdy określenie
rodzaju nie jest wystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie mogą
powodować odpady niebezpieczne, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę
do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów,
2) określenie ilości odpadów niebezpiecznych poszczególnych
rodzajów przewidzianych do wytwarzania w ciągu roku,
3) informacje wskazujące na sposoby zapobiegania
powstawaniu odpadów niebezpiecznych lub ograniczania ilości odpadów
i ich negatywnego oddziaływania na środowisko,
4) szczegółowy opis sposobów gospodarowania odpadami,
z uwzględnieniem zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów niebezpiecznych,
5) wskazanie miejsca i sposobu magazynowania odpadów.
2. We wniosku o
zatwierdzenie programu gospodarki odpadami niebezpiecznymi wytwórca
odpadów określa czas prowadzenia działalności związanej z wytwarzaniem
odpadów.
Art. 21. W decyzji
zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi określa
się:
1) ilość odpadów niebezpiecznych poszczególnych
rodzajów dopuszczonych do wytworzenia w ciągu roku,
2) sposoby gospodarowania odpadami niebezpiecznymi,
3) miejsce i sposób magazynowania odpadów niebezpiecznych,
4) termin obowiązywania decyzji, wydawanej na czas
oznaczony nie dłuższy niż 10 lat.
Art. 22. 1. Właściwy
organ odmawia wydania decyzji zatwierdzającej program gospodarki
odpadami niebezpiecznymi, jeżeli:
1) zamierzony sposób gospodarki odpadami niebezpiecznymi
mógłby powodować zagrożenia dla zdrowia, życia ludzi lub dla środowiska,
2) zamierzony sposób gospodarki odpadami niebezpiecznymi
jest niezgodny z planami gospodarki odpadami.
2. Kopię wydanej
decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu wójtowi, burmistrzowi
lub prezydentowi miasta.
Art. 23. 1. Jeżeli wytwórca odpadów niebezpiecznych
narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z decyzją zatwierdzającą
program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, właściwy organ wzywa
go do niezwłocznego zaniechania naruszeń.
2. Jeżeli wytwórca
odpadów niebezpiecznych mimo wezwania, o którym mowa w ust. 1,
nadal narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z decyzją
zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, właściwy
organ wstrzymuje, w drodze decyzji, działalność wytwórcy odpadów
w zakresie objętym programem gospodarki odpadami niebezpiecznymi.
3. Decyzji, o której
mowa w ust. 2, właściwy organ nadaje rygor natychmiastowej wykonalności,
uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia
działalności wytwórcy odpadów w zakresie objętym programem gospodarki
odpadami niebezpiecznymi.
4. Wstrzymanie
działalności nie powoduje wygaśnięcia obowiązku usunięcia skutków
prowadzonej działalności na koszt wytwórcy odpadów niebezpiecznych.
5. Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o której
mowa w ust. 2, wszczyna się z urzędu.
Art. 24. 1.
Informacje o wytwarzanych odpadach oraz sposobach gospodarowania
wytworzonymi odpadami przedkłada się właściwemu organowi w terminie
30 dni przed rozpoczęciem działalności powodującej powstawanie
odpadów lub zmianą tej działalności wpływającą na ilość lub rodzaj
wytwarzanych odpadów lub sposobów gospodarowania nimi; informację
przedkłada się w trzech egzemplarzach.
2. Właściwym organem,
o którym mowa w ust. 1, jest:
1) wojewoda - dla przedsięwzięć
lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust. 2 ustawy - Prawo
ochrony środowiska,
2) starosta - dla pozostałych przedsięwzięć.
3. Właściwość miejscową
organów określonych w ust. 2 ustala się według miejsca wytwarzania
odpadów.
4. Informacja,
o której mowa w ust. 1, powinna zawierać:
1) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych
do wytwarzania, a w przypadkach, gdy określenie rodzaju nie jest
wystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować,
właściwy organ może wezwać wnioskodawcę do podania podstawowego
składu chemicznego i właściwości odpadów,
2) określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów
przewidzianych do wytwarzania w ciągu roku,
3) informacje wskazujące na sposoby zapobiegania
powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego
oddziaływania na środowisko,
4) szczegółowy opis sposobów gospodarowania odpadami,
z uwzględnieniem zbierania, transportu, odzysku i unieszkodliwiania
odpadów,
5) wskazanie miejsca i sposobu magazynowania odpadów.
5. Do rozpoczęcia
działalności powodującej powstawanie odpadów można przystąpić,
jeżeli organ właściwy do przyjęcia informacji, o której mowa w
ust. 1, w terminie 30 dni od dnia złożenia informacji nie wniesie
sprzeciwu w drodze decyzji.
6. W przypadku
stwierdzenia przez organ na podstawie złożonej informacji, o której
mowa w ust. 1, lub własnych ustaleń, że odpady niebezpieczne wytworzone
w ilości do 100 kg rocznie mogą powodować, ze względu na ich ilość
lub rodzaj, zagrożenie dla życia, zdrowia ludzi lub środowiska,
organ w terminie 30 dni od otrzymania
informacji zobowiązuje, w drodze decyzji, wytwórcę odpadów do
przedłożenia wniosku o zatwierdzenie programu gospodarki odpadami
niebezpiecznymi.
7. W przypadku
gdy wytwórca odpadów narusza przepisy ustawy lub działa w sposób
niezgodny ze złożoną informacją, organ, któremu należało przedłożyć
informację, wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń.
8. Jeżeli wytwórca
odpadów mimo wezwania, o którym mowa w ust. 7, nadal narusza przepisy
ustawy lub działa w sposób niezgodny ze złożoną informacją, organ
właściwy do otrzymania informacji wstrzymuje w drodze decyzji
działalność powodującą wytwarzanie odpadów, uwzględniając potrzebę
bezpiecznego dla środowiska zakończenia tej działalności. W takim
przypadku wytwórca odpadów zobowiązany jest do usunięcia skutków
prowadzonej działalności na własny koszt.
9. Jeden
egzemplarz informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach
gospodarowania wytworzonymi odpadami, a także kopie decyzji, o
których mowa w ust. 5, 6 i ust. 8, wojewoda lub starosta przekazuje
właściwemu marszałkowi województwa oraz wójtowi, burmistrzowi
lub prezydentowi miasta.
Art. 25. 1. Wytwórca
odpadów może zlecić wykonanie obowiązku gospodarowania odpadami
innemu posiadaczowi odpadów.
2. Posiadacz odpadów
może je przekazywać wyłącznie podmiotom, które uzyskały zezwolenie
właściwego organu na prowadzenie działalności w zakresie gospodarki
odpadami, chyba że działalność taka nie wymaga uzyskania zezwolenia.
3. Jeżeli
posiadacz odpadów, w tym wytwórca odpadów, przekazuje odpady następnemu
posiadaczowi odpadów, który ma zezwolenie właściwego organu na
prowadzenie działalności w zakresie gospodarowania tymi odpadami
lub jest wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 33 ust. 5,
odpowiedzialność za działania objęte tym zezwoleniem przenosi
się na tego następnego posiadacza odpadów.
Art. 26. 1. Posiadacz
odpadów, który prowadzi działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów obowiązany jest do uzyskania zezwolenia na prowadzenie
tej działalności, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 1, art. 33 ust.
2,4 i 4a oraz art. 43 ust. 5.
2. Zezwolenie na
prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów jest wydawane, w drodze decyzji, przez właściwy organ
na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat.
3. Właściwym organem,
o którym mowa w ust. 2, jest:
1) wojewoda - dla przedsięwzięć
lub instalacji, o których mowa w art. 378 ust. 2 ustawy - Prawo
ochrony środowiska,
2) starosta - dla pozostałych przedsięwzięć.
4. Właściwość miejscową
organu, o którym mowa ust. 3, ustala się według miejsca prowadzenia
działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
5. Wojewoda wydaje
zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów, po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza
lub prezydenta miasta, właściwego ze względu na miejsce prowadzenia
działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
6. Starosta wydaje
zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów, po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza
lub prezydenta miasta oraz powiatowego inspektora sanitarnego,
właściwych ze względu na miejsce prowadzenia działalności w zakresie
odzysku lub unieszkodliwiania odpadów; wymóg zasięgania opinii
prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta miasta na prawach powiatu.
7. Kopię wydanej
decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu marszałkowi
województwa oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
8. Wymóg uzyskania
decyzji, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy posiadacza odpadów
prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów w instalacji, na której prowadzenie wymagane jest pozwolenie
zintegrowane, o którym mowa w przepisach o ochronie środowiska.
9. (UCHYLONY)
Przepisów ust. 1-8 nie stosuje się do odpadów komunalnych.
Art. 27. 1. Zezwolenie
na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów wydaje się na wniosek, który powinien zawierać:
1) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidywanych
do odzysku lub unieszkodliwiania; w przypadku gdy określenie rodzaju
jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą
powodować dla środowiska, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę
do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów,
2) określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów
poddawanych odzyskowi lub unieszkodliwianiu w okresie roku,
3) oznaczenie miejsca prowadzenia działalności
w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów,
4) (UCHYLONY)
wskazanie sposobu i środków transportu odpadów,
5) wskazanie miejsca i sposobu magazynowania odpadów,
6) szczegółowy opis stosowanych metod odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów,
7) przedstawienie możliwości technicznych i organizacyjnych
pozwalających należycie wykonywać działalność w zakresie odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji
zawodowych lub przeszkolenia pracowników oraz liczby i jakości
posiadanych instalacji i urządzeń odpowiadających wymaganiom ochrony
środowiska,
8) przewidywany okres wykonywania działalności
w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
2. W zezwoleniu
na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów określa się:
1) rodzaj i ilość odpadów przewidywanych do odzysku
lub unieszkodliwiania w okresie roku,
2) miejsce i dopuszczone metody odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów,
3) dodatkowe warunki prowadzenia działalności w
zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, jeżeli wymaga
tego specyfika odpadów, w szczególności niebezpiecznych, lub potrzeba
zachowania wymagań ochrony życia, zdrowia ludzi lub ochrony środowiska,
4) miejsce i sposób magazynowania odpadów,
5) (UCHYLONY)
warunki transportu odpadów,
6) czas obowiązywania zezwolenia.
3. Zezwolenie
na prowadzenie działalności w zakresie unieszkodliwiania odpadów
niebezpiecznych może być wydane po sprawdzeniu przez wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska funkcjonowania instalacji i urządzeń
służących do unieszkodliwiania oraz po uzyskaniu wymaganego pozwolenia
na użytkowanie obiektu w rozumieniu przepisów prawa budowlanego,
z wyłączeniem nowo zbudowanych lub zmodernizowanych obiektów budowlanych,
zespołów obiektów lub instalacji, do których ma zastosowanie art.
76 ustawy - Prawo ochrony środowiska.
Art. 28. 1. Posiadacz
odpadów, który prowadzi działalność w zakresie zbierania lub transportu
odpadów, jest obowiązany uzyskać zezwolenie na prowadzenie tej
działalności, z zastrzeżeniem art. 32 ust. 1.
2. Zezwolenie na
prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów
wydaje starosta po zasięgnięciu opinii właściwego wójta, burmistrza
lub prezydenta miasta oraz powiatowego inspektora sanitarnego;
wymóg zasięgania opinii prezydenta miasta nie dotyczy prezydenta
miasta na prawach powiatu.
3. Właściwym starostą,
o którym mowa w ust. 2, jest:
1) do wydania zezwolenia na prowadzenie działalności
w zakresie zbierania odpadów - starosta właściwy ze względu na
miejsce zbierania odpadów,
2) do wydania zezwolenia na transport odpadów -
starosta właściwy ze względu na miejsce siedziby lub zamieszkania
posiadacza odpadów.
4. Zezwolenie na
prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów
wydaje się w drodze decyzji na wniosek, który powinien odpowiednio
zawierać:
1) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidywanych
do zbierania lub transportu; w przypadku gdy określenie rodzaju
jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą
powodować dla środowiska, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę
do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów,
2) oznaczenie obszaru prowadzenia działalności,
3) wskazanie miejsca i sposobu magazynowania odpadów,
4) wskazanie sposobu i środków transportu odpadów,
5) przedstawienie możliwości technicznych i organizacyjnych
pozwalających należycie wykonywać działalność w zakresie zbierania
lub transportu odpadów,
6) przewidywany okres wykonywania działalności
w zakresie zbierania lub transportu odpadów.
5. W zezwoleniu
na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu
odpadów określa się odpowiednio:
1) rodzaje odpadów przewidywanych do zbierania
lub transportu,
2) oznaczenie obszaru prowadzenia działalności,
3) miejsce i sposób magazynowania odpadów,
4) sposób i środki transportu odpadów,
5) dodatkowe warunki prowadzenia działalności w
zakresie zbierania lub transportu odpadów, jeżeli wymaga tego
specyfika odpadów, w szczególności niebezpiecznych, lub potrzeba
zachowania wymagań ochrony życia, zdrowia ludzi lub ochrony środowiska,
6) czas obowiązywania zezwolenia.
6. Zezwolenie na
prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów
jest wydawane w drodze decyzji, przez właściwy organ na czas oznaczony
nie dłuższy niż 10 lat.
7. Kopię wydanej
decyzji starosta przekazuje właściwemu marszałkowi województwa.
8. Nie
wymaga zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania
odpadów zbieranie odpadów komunalnych, wytwarzanych na terenie
nieruchomości, przez władającego tą nieruchomością.
Art. 29. 1. Właściwy
organ odmówi wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w
zakresie odzysku, unieszkodliwiania, zbierania lub transportu
odpadów, jeżeli zamierzony sposób gospodarki odpadami:
1) jest niezgodny z wymaganiami ustawy,
2) mógłby powodować zagrożenia dla życia, zdrowia
ludzi lub dla środowiska,
3) jest niezgodny z planami gospodarki odpadami.
2. Właściwy
organ odmówi wydania zezwolenia na prowadzenie działalności w
zakresie termicznego przekształcenia odpadów lub składowania odpadów,
jeżeli kierownik spalarni odpadów lub innej instalacji, w której
są termicznie przekształcane odpady niebezpieczne, albo kierownik
składowiska odpadów nie posiadają świadectwa stwierdzającego kwalifikacje
w zakresie gospodarowania odpadami.
3. Kopię wydanej
decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu wójtowi, burmistrzowi
lub prezydentowi miasta.
Art. 30. 1. Jeżeli
posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności
w zakresie odzysku, unieszkodliwiania, zbierania lub transportu
odpadów, narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym
zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania
naruszeń.
2. Jeżeli posiadacz
odpadów, o którym mowa w ust. 1, mimo wezwania, nadal narusza
przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy
organ cofa to zezwolenie w drodze decyzji bez odszkodowania.
3. Cofnięcie zezwolenia,
o którym mowa w ust. 1, powoduje wstrzymanie działalności objętej
tym zezwoleniem.
4. Decyzji, o której
mowa w ust. 2, właściwy organ może nadać rygor natychmiastowej
wykonalności, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska
zakończenia działalności.
5. Posiadacz odpadów,
pomimo wstrzymania prowadzonej działalności, jest obowiązany do
usunięcia jej skutków na własny koszt.
6. Postępowanie
w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, wszczyna się
z urzędu.
7. Kopię wydanej
decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu marszałkowi
województwa oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
Art. 31. 1. Wytwórca
odpadów, który prowadzi działalność w zakresie odzysku, unieszkodliwiania,
zbierania lub transportu odpadów, jest zwolniony z obowiązku uzyskania
zezwolenia na prowadzenie tej działalności, jeżeli posiada pozwolenie
na wytwarzanie odpadów lub decyzję zatwierdzającą program gospodarki
odpadami niebezpiecznymi, z zastrzeżeniem
ust. 2..
2. Wytwórca odpadów,
o którym mowa w ust. 1, we wniosku o wydanie pozwolenia na wytwarzanie
odpadów lub decyzji zatwierdzającej program gospodarki odpadami
niebezpiecznymi jest obowiązany uwzględnić odpowiednio wymagania
przewidziane dla wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności
w zakresie odzysku, unieszkodliwiania, zbierania lub transportu
odpadów.
3. Właściwy organ,
wydając pozwolenie na wytwarzanie odpadów lub decyzję zatwierdzającą
program gospodarki odpadami niebezpiecznymi, uwzględnia odpowiednio
wymagania przewidziane dla zezwolenia na prowadzenie działalności
w zakresie odzysku, unieszkodliwiania, zbierania lub transportu
odpadów.
4. Jeżeli miejsce
prowadzenia odzysku, unieszkodliwiania lub zbierania odpadów przez
wytwórcę, o którym mowa w ust. 1, jest inne niż miejsce wytwarzania
odpadów, właściwy organ, wydając pozwolenie na wytwarzanie odpadów
lub decyzję zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi,
zasięga opinii wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, a jeżeli
organem właściwym jest starosta - również powiatowego inspektora
sanitarnego, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia odzysku,
unieszkodliwiania lub zbierania odpadów.
Art. 32. 1. Posiadacz
odpadów, który łącznie prowadzi działalność w zakresie odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów oraz zbierania lub transportu odpadów,
jest zwolniony z obowiązku uzyskania zezwolenia na prowadzenie
działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów, z
zastrzeżeniem ust. 2..
2. Posiadacz odpadów,
o którym mowa w ust. 1, powinien dodatkowo uwzględnić we wniosku
o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów wymagania przewidziane dla wniosku
o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania
lub transportu odpadów.
3. Właściwy organ,
wydając zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów, uwzględnia dodatkowo wymagania
przewidziane dla zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie
zbierania lub transportu odpadów.
Art. 33. 1. Posiadacz
odpadów może przekazać określone rodzaje odpadów w celu ich wykorzystania
osobie fizycznej lub jednostce organizacyjnej, niebędącym przedsiębiorcami,
na ich własne potrzeby.
2. Prowadzenie
działalności w zakresie wykorzystania odpadów na własne potrzeby
przez osoby fizyczne lub jednostki organizacyjne, niebędące przedsiębiorcami,
nie wymaga zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku.
3. Minister właściwy
do spraw środowiska, kierując się właściwościami odpadów oraz
możliwościami bezpiecznego ich wykorzystania przez osoby fizyczne
lub jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, określi,
w drodze rozporządzenia, listę rodzajów odpadów, które posiadacz
odpadów może przekazywać tym osobom fizycznym lub jednostkom organizacyjnym
do wykorzystania na ich własne potrzeby.
4. Minister
właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw
środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów,
których zbieranie lub transport nie wymaga zezwolenia na prowadzenie
działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów, oraz
podstawowe wymagania dla zbierania lub transportu tych rodzajów
odpadów, kierując się właściwościami odpadów oraz oddziaływaniem
na środowisko poszczególnych rodzajów działalności w zakresie
zbierania lub transportu odpadów.
4a.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw środowiska, może określić, w drodze rozporządzenia,
rodzaje odpadów, których odzysk lub unieszkodliwianie nie wymaga
zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów, oraz podstawowe wymagania dla odzysku
lub unieszkodliwiania tych rodzajów odpadów, kierując się właściwościami
odpadów oraz oddziaływaniem na środowisko poszczególnych rodzajów
działalności w zakresie odzysku lub unieszkodli- wiania odpadów.
5. Posiadacz odpadów,
który jest zwolniony z obowiązku uzyskiwania zezwoleń na prowadzenie
działalności w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 4 i
4a, ma obowiązek zgłoszenia do rejestru prowadzonego przez
starostę właściwego ze względu na miejsce prowadzenia zbierania,
odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, a w przypadku transportu
odpadów - przez starostę właściwego ze względu na miejsce siedziby
lub zamieszkania posiadacza odpadów. Starosta przekazuje marszałkowi
województwa łączne zestawienie rejestrów, w terminie do końca
pierwszego kwartału za poprzedni rok kalendarzowy.
5a.
Starosta skreśla z rejestru, o którym mowa w ust. 5, posiadacza
odpadów w przypadku:
1) złożenia przez tego
posiadacza wniosku o skreślenie z rejestru,
2) upływu terminu wstrzymania
działalności określonego w decyzji o wstrzymaniu działalności.
5b.
Skreślenia, o którym mowa w ust. 5a, dokonuje się w drodze decyzji.
5c.
Kopię decyzji, o której mowa w ust. 5b, starosta przekazuje marszałkowi
województwa
6. W razie niedopełnienia
wymagań, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 4
i 4a, przez posiadacza odpadów, o
którym mowa w ust. 5, wojewódzki inspektor ochrony środowiska
może wydać decyzję o wstrzymaniu działalności w zakresie zbierania,
transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.
7. Decyzję, o której
mowa w ust. 6, może wydać również wojewódzki inspektor sanitarny
w przypadku stwierdzenia zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi.
8. W przypadkach
określonych w ust. 6 i 7, na wniosek posiadacza odpadów, odpowiednio
wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub wojewódzki inspektor
sanitarny może ustalić termin do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości,
a w razie nieusunięcia ich w tym terminie - wstrzyma działalność
w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów,
9. W decyzjach,
o których mowa w ust. 6 i 7, ustala się termin wstrzymania działalności,
uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia
działalności w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów.
10. Decyzje, o
których mowa w ust. 6 i 7, wydawane są z urzędu.
11. Minister właściwy
do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji
podawanych przy rejestracji przez posiadaczy odpadów, o których
mowa w ust. 5, oraz sposób rejestracji, kierując się potrzebą
ujednolicenia procedury rejestracji.
Art. 34. 1. Wójt,
burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji, nakazuje posiadaczowi
odpadów usunięcie odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania
lub magazynowania, wskazując sposób wykonania tej decyzji.
2. Decyzja, o której
mowa w ust. 1, wydawana jest z urzędu.
Art. 35. 1. Jeżeli
przemawia za tym szczególnie ważny interes społeczny, związany
z ochroną środowiska, a w szczególności z zagrożeniem pogorszenia
stanu środowiska w znacznych rozmiarach, w decyzjach, o których
mowa w art. 17 ust. 1 i 2, art. 26 ust. 1, art. 28 ust. 1, może
być ustanowione zabezpieczenie roszczeń z tytułu wystąpienia negatywnych
skutków w środowisku.
2. Do ustanowienia
zabezpieczenia roszczeń, zwrotu ustanowionego zabezpieczenia oraz
orzeczenia o przeznaczeniu zabezpieczenia na usunięcie negatywnych
skutków w środowisku stosuje się odpowiednio art. 187 ust. 2-4
oraz art. 198 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony
środowiska.
Art. 36. 1. Posiadacz
odpadów, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jest obowiązany do prowadzenia
ich ilościowej i jakościowej ewidencji zgodnie z przyjętym katalogiem
odpadów i listą odpadów niebezpiecznych; ewidencja ta w przypadku
posiadacza odpadów, który prowadzi działalność w zakresie odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów, powinna obejmować sposoby gospodarowania
odpadami, a także dane o ich pochodzeniu i miejscu przeznaczenia.
2. W przypadku
odpadów komunalnych ewidencję prowadzą podmioty, o których mowa
w art. 7 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości
i porządku w gminach (Dz. U. Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 60,
poz. 369 i Nr 121, poz. 770 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 272).
3. Obowiązek prowadzenia
ewidencji odpadów nie dotyczy osób fizycznych i jednostek organizacyjnych,
niebędących przedsiębiorcami, które wykorzystują odpady na własne
potrzeby.
4. Ewidencję, o
której mowa w ust. 1, prowadzi się, z zastrzeżeniem ust. 5, z
zastosowaniem następujących dokumentów ewidencji odpadów:
1) karty ewidencji odpadu, prowadzonej dla każdego
rodzaju odpadu odrębnie,
2) karty przekazania odpadu.
4a.
Ewidencję, o której mowa w ust. 1, można prowadzić w systemie
informatycznym, umożliwiającym poświadczenie dokumentów ewidencji
odpadów za pomocą podpisu elektronicznego.
5. Posiadacz odpadów
prowadzący działalność wyłącznie w zakresie transportu odpadów
prowadzi ewidencję z zastosowaniem tylko karty przekazania odpadów.
6. Dokumenty ewidencji
odpadów powinny zawierać następujące dane: imię i nazwisko, adres
zamieszkania lub nazwę i adres siedziby posiadacza odpadów.
7. Posiadacz odpadów,
który przejmuje odpad od innego posiadacza, jest obowiązany potwierdzić
przejęcie odpadu na karcie przekazania odpadu, o której mowa w
ust. 4 pkt 2, wypełnionej przez posiadacza, który przekazuje ten
odpad.
8. Kartę przekazania
odpadu sporządza się w dwóch egzemplarzach, po jednym dla każdego
z posiadaczy, o których mowa w ust. 7.
9. Dopuszcza się
sporządzanie zbiorczej karty przekazania odpadu, obejmującej odpad
danego rodzaju przekazywany łącznie w czasie jednego miesiąca
kalendarzowego temu samemu posiadaczowi.
10. Posiadacz odpadów
ma obowiązek przechowywać dokumenty sporządzone na potrzeby ewidencji
przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
sporządzono te dokumenty, z zastrzeżeniem art. 37 ust. 4.
11. Posiadacz odpadów
jest obowiązany przedstawić dokumenty ewidencji odpadów na żądanie
organów przeprowadzających kontrolę.
12. Marszałek województwa
właściwy ze względu na miejsce wytwarzania, odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów, w drodze decyzji, może zobowiązać posiadacza odpadów
do przedłożenia dokumentów ewidencji odpadów.
13. Minister właściwy
do spraw środowiska, kierując się szkodliwością odpadów oraz potrzebą
wprowadzenia ułatwień dla małych i średnich przedsiębiorców,
określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów lub ich ilości,
dla których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów, oraz
kategorie małych i średnich przedsiębiorców,
które mogą prowadzić uproszczoną ewidencję odpadów.
14. Minister właściwy
do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentów
stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów, z wyodrębnieniem ewidencji
komunalnych osadów ściekowych.
15. Minister właściwy
do spraw środowiska, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust.
14, będzie kierował się potrzebą ujednolicenia tych dokumentów
oraz zapewnienia ilościowej i jakościowej kontroli:
1) odpadów wytwarzanych, poddawanych odzyskowi
lub unieszkodliwianych,
2) obrotu odpadami.
Art. 37. 1. Posiadacz
odpadów prowadzący ewidencję odpadów jest obowiązany sporządzić
na formularzu zbiorcze zestawienie danych o rodzajach i ilości
odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i
urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania tych odpadów,
z zastrzeżeniem ust. 2. Zbiorcze zestawienie danych powinno zawierać
następujące informacje: imię i nazwisko, adres zamieszkania lub
nazwę i adres siedziby posiadacza odpadów.
2. Wytwórca komunalnych
osadów ściekowych, o których mowa w art. 43, jest obowiązany sporządzić
na formularzu zbiorcze zestawienie danych zawierające następujące
informacje:
1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania
lub siedziby wytwórcy komunalnych osadów ściekowych,
2) ilość komunalnego osadu ściekowego wytworzonego
oraz dostarczonego do stosowania,
3) skład i właściwości komunalnych osadów ściekowych,
4) rodzaj przeprowadzonej obróbki,
5) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania
lub siedziby stosujących komunalne osady ściekowe, wytworzone
przez wskazanego w pkt 1 wytwórcę tych osadów,
6) miejsca stosowania tych osadów.
3. Zbiorcze zestawienia
danych, o których mowa w ust. 1 i 2, posiadacz odpadów lub wytwórca
komunalnych osadów ściekowych jest obowiązany przekazać marszałkowi
województwa właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania, zbierania,
odzysku lub unieszkodliwiania odpadów w terminie do końca
pierwszego kwartału za poprzedni rok kalendarzowy.
4. Zarządzający
składowiskiem odpadów jest obowiązany do przechowywania zbiorczych
zestawień danych, o których mowa w ust. 1, do czasu zakończenia
rekultywacji składowiska odpadów i przekazania ich następnemu
właścicielowi lub zarządcy nieruchomości.
5. Minister właściwy
do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji
wymaganych w oparciu o ust. 2 pkt 3 oraz wzory formularzy służących
do sporządzania i przekazywania zbiorczych zestawień danych, o
których mowa w ust. 1 i 2, kierując się potrzebą ujednolicenia
tych zestawień.
6. Na podstawie
zbiorczych zestawień danych, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz
informacji uzyskanych od wojewody i starostów, marszałek województwa
prowadzi wojewódzką bazę danych dotyczącą wytwarzania i gospodarowania
odpadami wraz z rejestrem udzielonych zezwoleń w zakresie wytwarzania
i gospodarowania odpadami oraz sporządza raport wojewódzki i przekazuje
go ministrowi właściwemu do spraw środowiska.
7. Dostęp
do wojewódzkiej bazy danych posiadają:
minister właściwy do spraw środowiska,
Główny Inspektor Ochrony Środowiska,
wojewoda,
starosta,
wójt,
burmistrz lub prezydent miasta,
wojewódzki inspektor ochrony środowiska
oraz urząd statystyczny.
8. Minister właściwy
do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, warunki
i zakres dostępu do wojewódzkiej bazy danych, kierując się potrzebami
organów, o których mowa w ust. 7, w zakresie danych niezbędnych
do zarządzania środowiskiem.
9. Raport wojewódzki,
o którym mowa w ust. 6, w zakresie stosowania komunalnych osadów
ściekowych może zawierać następujące dane osobowe stosujących
te osady: imię i nazwisko, adres zamieszkania lub nazwę i adres
siedziby posiadacza odpadów.
10. Minister właściwy
do spraw środowiska prowadzi centralną bazę danych dotyczącą wytwarzania
i gospodarowania odpadami.
11. Minister właściwy
do spraw środowiska, kierując się potrzebą stworzenia ujednoliconego
systemu zbierania i przetwarzania danych, określi, w drodze rozporządzenia,
zasady sporządzania raportu wojewódzkiego, o którym mowa w ust.
6, wzór formularza, na którym raport ten ma być sporządzany, oraz
termin przekazywania tego raportu.
12. Minister właściwy
do spraw środowiska, kierując się potrzebą ujednolicenia systemu
zbierania i przetwarzania danych, określi, w drodze rozporządzenia,
niezbędny zakres informacji objętych obowiązkiem zbierania i przetwarzania
oraz sposób prowadzenia centralnej i wojewódzkiej bazy danych,
o których mowa w ust. 6 i 10.
następna
strona »
|