|
Art. 141. 1. Eksploatacja instalacji
lub urządzenia nie powinna powodować przekroczenia standardów
emisyjnych.
2. Oddziaływanie instalacji lub
urządzenia nie powinno powodować pogorszenia stanu środowiska
w znacznych rozmiarach lub zagrożenia życia lub zdrowia ludzi.
Art. 142. 1. Wielkość emisji
z instalacji lub urządzenia w warunkach odbiegających od normalnych
powinna wynikać z uzasadnionych potrzeb technicznych i nie może
występować dłużej niż jest to konieczne.
2. Warunkami odbiegającymi od
normalnych są w szczególności okres rozruchu, awarii i likwidacji
instalacji lub urządzenia.
Art. 143. Technologia stosowana
w nowo uruchamianych lub zmienianych w sposób istotny instalacjach
i urządzeniach powinna spełniać wymagania, przy których określaniu
uwzględnia się w szczególności:
1) stosowanie substancji o małym potencjale zagrożeń,
2) efektywne wytwarzanie oraz wykorzystanie energii,
3) zapewnienie racjonalnego zużycia wody i innych surowców oraz
materiałów i paliw,
4) stosowanie technologii bezodpadowych i małoodpadowych oraz
możliwość odzysku powstających odpadów,
5) rodzaj, zasięg oraz wielkość emisji,
6) wykorzystywanie porównywalnych procesów i metod, które zostały
skutecznie zastosowane w skali przemysłowej,
7) wykorzystanie analizy cyklu życia produktów,
8) postęp naukowo-techniczny.
Art. 144. 1. Eksploatacja instalacji
nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska.
2. Eksploatacja instalacji powodująca
wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, emisję hałasu oraz
wytwarzanie pól elektromagnetycznych nie powinna, z zastrzeżeniem
ust. 3, powodować przekroczenia standardów jakości środowiska
poza terenem, do którego prowadzący instalację ma tytuł prawny.
3. Jeżeli w związku z funkcjonowaniem
instalacji utworzono obszar ograniczonego użytkowania, eksploatacja
instalacji nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości
środowiska poza tym obszarem.
4. Zastosowanie technologii spełniającej
wymagania, o których mowa w art. 143, a także dotrzymanie standardów
emisyjnych, o których mowa w art. 145 oraz w przepisach odrębnych,
nie zwalnia z obowiązku zachowania standardów jakości środowiska.
Art. 145. 1. Minister właściwy
do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki, może określić, w drodze rozporządzenia, standardy
emisyjne z instalacji w zakresie:
1) wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza,
2) wytwarzania odpadów,
3) emitowania hałasu.
2. Standardy, o których mowa
w ust. 1, ustala się:
1) w przypadku wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza odpowiednio
jako:
a) stężenie gazów lub pyłów w gazach odlotowych lub
b) masa gazów lub pyłów wprowadzana w określonym czasie, lub
c) stosunek masy gazów lub pyłów do jednostki wykorzystywanego
surowca, materiału, paliwa lub powstającego produktu,
2) w razie wytwarzania odpadów - jako stosunek jednostki objętości
albo masy powstających odpadów w stosunku do jednostki wykorzystywanego
surowca, materiału, paliwa lub powstającego produktu,
3) w razie powodowania hałasu - jako poziom mocy akustycznej
instalacji.
3. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 1, mogą zostać ustalone:
1) zróżnicowane wartości standardów:
a) w zależności od rodzaju działalności, technologii lub operacji
technicznej,
b) w zależności od terminu oddania instalacji do eksploatacji,
2) sytuacje uzasadniające przejściowe odstępstwa od standardów
oraz granice odstępstw,
3) warunki uznawania standardów za dotrzymane.
Art. 146. 1. Prowadzący instalację
oraz użytkownik urządzenia są obowiązani do zapewnienia ich prawidłowej
eksploatacji polegającej w szczególności na:
1) stosowaniu paliw, surowców i materiałów eksploatacyjnych
zapewniających ograniczanie ich negatywnego oddziaływania na środowisko,
2) podejmowaniu odpowiednich działań w przypadku powstania zakłóceń
w procesach technologicznych i operacjach technicznych w celu
ograniczenia ich skutków dla środowiska.
2. Minister właściwy do spraw
środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki,
mając na uwadze potrzebę ograniczenia negatywnego oddziaływania
na środowisko eksploatowanych instalacji i urządzeń, może określić,
w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie stosowania:
1) paliw, surowców i materiałów eksploatacyjnych o określonych
właściwościach, cechach lub parametrach,
2) określonych rozwiązań technicznych zapewniających ograniczenie
emisji.
3. Wymagania, o których mowa
w ust. 2, mogą być różnicowane ze względu na termin oddania instalacji
do eksploatacji lub rok produkcji urządzenia.
4. Minister właściwy do spraw
środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki,
może określić, w drodze rozporządzenia, sposoby postępowania w
razie zakłóceń w procesach technologicznych i operacjach technicznych
dotyczących eksploatacji instalacji lub urządzenia.
5. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 4, mogą zostać ustalone:
1) rodzaje zakłóceń, gdy wymagane jest wstrzymanie użytkowania
instalacji lub urządzenia,
2) środki zaradcze, jakie powinien podjąć prowadzący instalację
lub użytkownik urządzenia,
3) przypadki, w których prowadzący instalację lub użytkownik
urządzenia powinien poinformować o zakłóceniach wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska, termin, w jakim informacja ta powinna
zostać złożona oraz jej wymaganą formę.
Art. 147. 1. Prowadzący instalację
oraz użytkownik urządzenia, z zastrzeżeniem ust. 2, są obowiązani
do okresowych pomiarów wielkości emisji.
2. Prowadzący instalację jest
obowiązany do ciągłych pomiarów wielkości emisji w razie wprowadzania
do środowiska znacznych ilości substancji lub energii.
3. Zakres obowiązku prowadzenia
pomiarów, o których mowa w ust. 1 i 2, może być związany z parametrami
charakteryzującymi wydajność lub moc instalacji albo urządzenia.
4. Prowadzący instalację nowo
zbudowaną lub zmienioną w istotny sposób, z której emisja wymaga
pozwolenia, jest obowiązany do przeprowadzenia wstępnych pomiarów
wielkości emisji z tej instalacji.
5. Obowiązek, o którym mowa w
ust. 4, należy zrealizować najpóźniej w ciągu 14 dni od zakończenia
rozruchu instalacji lub uruchomienia urządzenia, chyba że organ
właściwy do wydania pozwolenia określił w pozwoleniu inny termin.
6. Prowadzący instalację oraz
użytkownik urządzenia są obowiązani do ewidencjonowania wyników
przeprowadzonych pomiarów oraz ich przechowywania przez 5 lat
od zakończenia roku kalendarzowego, którego dotyczą.
Art. 148. 1. Minister właściwy
do spraw środowiska określi, z zastrzeżeniem ust. 5, w drodze
rozporządzenia, wymagania w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości
emisji, o których mowa w art. 147 ust. 1-4.
2. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 1, zostaną ustalone:
1) przypadki, w których wymagany jest ciągły pomiar emisji z
instalacji,
2) przypadki, w których wymagane są okresowe pomiary emisji
z instalacji albo urządzenia, oraz częstotliwości prowadzenia
tych pomiarów,
3) referencyjne metodyki wykonywania pomiarów,
4) sposób ewidencjonowania przeprowadzonych pomiarów.
3. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 1, zostanie zawarte wymaganie prowadzenia pomiarów
w zależności odpowiednio od:
1) rodzaju instalacji albo urządzenia,
2) nominalnej wielkości emisji z instalacji albo urządzenia,
3) parametrów charakteryzujących wydajność lub moc instalacji
albo urządzenia.
4. Jeżeli obowiązek prowadzenia
pomiarów nie wynika z nominalnej wielkości emisji, rozporządzenie,
o którym mowa w ust. 1, określa substancje albo energie, których
pomiar jest obowiązkowy.
5. Wymagań dotyczących okresowych
pomiarów emisji nie ustanawia się, gdy są one określone w przepisach
odrębnych.
Art. 149. 1. Wyniki pomiarów,
o których mowa w art. 147 ust. 1-4, prowadzący instalację przedkłada
organowi ochrony środowiska, o ile pomiary te mają szczególne
znaczenie ze względu na potrzebę zapewnienia systematycznej kontroli
wielkości emisji.
2. Minister właściwy do spraw
środowiska określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje wyników pomiarów
prowadzonych w związku z eksploatacją instalacji lub urządzenia,
które ze względu na szczególne znaczenie dla zapewnienia systematycznej
kontroli wielkości emisji powinny być przekazywane właściwym organom
ochrony środowiska, oraz terminy i sposób ich prezentacji.
3. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 2, zostaną ustalone:
1) przypadki, w których wymagane jest przedkładanie wyników
pomiarów z uwagi na:
a) rodzaj instalacji lub urządzenia,
b) nominalną wielkość emisji,
c) parametry charakteryzujące wydajność lub moc instalacji lub
urządzenia,
2) formy przedkładanych wyników pomiarów,
3) układy przekazywanych wyników pomiarów,
4) wymagane techniki przedkładania wyników pomiarów,
5) terminy przedkładania wyników pomiarów w zależności od ich
rodzajów.
Art. 150. 1. Organ ochrony środowiska
może, w drodze decyzji, nałożyć na prowadzącego instalację lub
użytkownika urządzenia obowiązek prowadzenia w określonym czasie
pomiarów wielkości emisji wykraczających poza obowiązki, o których
mowa w art. 147 ust. 1, 2 i 4, lub określone w trybie art. 56
ust. 1 pkt 1, jeżeli z przeprowadzonej kontroli wynika, że nastąpiło
przekroczenie standardów emisyjnych; do wyników przeprowadzonych
pomiarów stosuje się przepis art. 147 ust. 6.
2. Wydając decyzję, o której
mowa w ust. 1, właściwy organ może nałożyć obowiązek przedkładania
mu wyników pomiarów, określając zakres i terminy ich przedkładania,
a także wymagania w zakresie formy, układu i wymaganych technik
ich przedkładania.
3. Jeżeli z przeprowadzonej kontroli
wynika, że nastąpiło przekroczenie standardów emisyjnych, organ
ochrony środowiska może, w drodze decyzji, nałożyć na prowadzącego
instalację lub użytkownika urządzenia obowiązek przedkładania
mu wyników pomiarów wielkości emisji wykraczających poza obowiązki,
o których mowa w art. 149 ust. 1, określając zakres i terminy
ich przedkładania, a także wymagania w zakresie formy, układu
i wymaganych technik ich przedkładania.
4. Postępowanie w przedmiocie
wydania decyzji nakładającej obowiązek prowadzenia pomiarów lub
ich przedkładania wszczyna się z urzędu.
Art. 151. Jeżeli wymagane jest
pozwolenie na emisję z instalacji, organ właściwy do jego wydania
może nałożyć dodatkowe wymagania wykraczające poza wymagania,
o których mowa w art. 147 i przepisach wydanych na podstawie art.
148, a także określić dodatkowe wymagania w zakresie prowadzenia
pomiarów, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy ochrony
środowiska.
Art. 152. 1. Instalacja, z której
emisja nie wymaga pozwolenia, mogąca negatywnie oddziaływać na
środowisko, podlega zgłoszeniu organowi ochrony środowiska, z
zastrzeżeniem ust. 8.
2. Zgłoszenie, o którym mowa
w ust. 1, powinno zawierać:
1) oznaczenie prowadzącego instalację, jego adres zamieszkania
lub siedziby,
2) adres zakładu, na którego terenie prowadzona jest eksploatacja
instalacji,
3) rodzaj i zakres prowadzonej działalności, w tym wielkość
produkcji lub wielkość świadczonych usług,
4) czas funkcjonowania instalacji (dni tygodnia i godziny),
5) wielkość i rodzaj emisji,
6) opis stosowanych metod ograniczania wielkości emisji,
7) informację, czy stopień ograniczania wielkości emisji jest
zgodny z obowiązującymi przepisami.
3. Prowadzący instalację, o której
mowa w ust. 1, jest obowiązany do dokonania zgłoszenia przed rozpoczęciem
jej eksploatacji, z zastrzeżeniem ust. 5.
4. Do rozpoczęcia eksploatacji
instalacji można przystąpić, jeżeli organ właściwy do przyjęcia
zgłoszenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia nie
wniesie sprzeciwu w drodze decyzji.
5. Instalację, o której mowa
w ust. 1, objętą obowiązkiem zgłoszenia w okresie, gdy jest już
ona eksploatowana, prowadzący ją jest obowiązany zgłosić w terminie
6 miesięcy od dnia, w którym została ona objęta tym obowiązkiem.
6. Prowadzący instalację, o której
mowa w ust. 1, jest obowiązany przedłożyć organowi właściwemu
do przyjęcia zgłoszenia informacje o:
1) rezygnacji z rozpoczęcia albo zakończenia eksploatacji instalacji,
2) zmianie danych, o których mowa w ust. 2 pkt 2-6.
7. Zgłoszenia, o którym mowa
w ust. 6, należy dokonać w terminie 14 dni od dnia rezygnacji
z podjęcia działalności albo zaprzestania działalności lub zmiany
danych, o których mowa w ust. 2 pkt 2-6.
8. Zasady zgłaszania instalacji
mogącej negatywnie oddziaływać na środowisko z uwagi na wytwarzanie
odpadów określają przepisy ustawy o odpadach.
Art. 153. 1. Minister właściwy
do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje
instalacji, z których emisja nie wymaga pozwolenia, a których
eksploatacja wymaga zgłoszenia, uwzględniając ich negatywne oddziaływanie
na środowisko.
2. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 1, zostaną ustalone rodzaje instalacji, których eksploatacja
wymaga zgłoszenia z uwagi na:
1) wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza,
2) wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi,
3) powodowanie hałasu,
4) wytwarzanie pól elektromagnetycznych.
3. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 1, wymóg zgłoszenia dla danego rodzaju instalacji
może być uzależniony od:
1) stosowanej techniki,
2) parametrów charakteryzujących wydajność lub moc instalacji.
Art. 154. 1. Organ ochrony środowiska
może ustalić, w drodze decyzji, wymagania w zakresie ochrony środowiska
dotyczące eksploatacji instalacji, z której emisja nie wymaga
pozwolenia, o ile jest to uzasadnione koniecznością ochrony środowiska.
2. Do decyzji, o której mowa
w ust. 1, przepis art. 188 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
3. Postępowanie w przedmiocie
wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wszczyna się z urzędu.
Art. 155. Środki transportu powinny
spełniać wymagania ochrony środowiska określone w ustawie oraz
w przepisach odrębnych.
Art. 156. 1. Zabrania się używania
instalacji lub urządzeń nagłaśniających na publicznie dostępnych
terenach miast, terenach zabudowanych oraz na terenach przeznaczonych
na cele rekreacyjno-wypoczynkowe.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje
się do okazjonalnych uroczystości oraz uroczystości i imprez związanych
z kultem religijnym, imprez sportowych, handlowych, rozrywkowych
i innych legalnych zgromadzeń, a także podawania do publicznej
wiadomości informacji i komunikatów służących bezpieczeństwu publicznemu.
Art. 157. 1. Rada gminy może,
w drodze uchwały, ustanawiać ograniczenia co do czasu funkcjonowania
instalacji lub korzystania z urządzeń, z których emitowany hałas
może negatywnie oddziaływać na środowisko, z zastrzeżeniem ust.
2.
2. Ograniczenia, o których mowa
w ust. 1, nie dotyczą instalacji lub urządzeń znajdujących się
w miejscach kultu religijnego.
Tytuł
I | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| DZIAŁ III | DZIAŁ IV | Rozdział
1 | Rozdział 2 | DZIAŁ V
DZIAŁ VI | Rozdział 1 |
Rozdział 2 | Rozdział 3 |
DZIAŁ VII | DZIAŁ VIII
Tytuł
II | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| DZIAŁ III | DZIAŁ IV | DZIAŁ
V
DZIAŁ VI | DZIAŁ VII | DZIAŁ
VIII | DZIAŁ IX | Rozdział
1 | Rozdział 2 | Rozdział 3
Tytuł
III | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| Rozdział 1 | Rozdział
2 | Rozdział 3 | DZIAŁ III
DZIAŁ IV | Rozdział 1 |
Rozdział 2 | Rozdział 3 | Rozdział
4 | Rozdział 5 | Rozdział 6
| Rozdział 7 | DZIAŁ V
Tytuł
IV | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| Rozdział 1 | Rozdział
2 | Rozdział 3 | DZIAŁ III
Tytuł
V | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| Rozdział 1 | Rozdział
2 | Rozdział 3 | Rozdział 4
DZIAŁ III | Rozdział 1 |
Rozdział 2 | Rozdział 3 |
DZIAŁ IV
Tytuł
VI | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| DZIAŁ III
Tytuł
VII | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| Rozdział 1 | Rozdział
2 | Rozdział 3 | Rozdział 4
Tytuł
VIII | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| DZIAŁ III | DZIAŁ IV
Tytuł
IX
Tekst opracowano w PW ASIP s.c.
1)tekst jednolity uwzględnia:
POPRAWKI CZERWONE USTAWA z
dnia 23 listopada 2002 roku o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska i ustawy
- Prawo wodne. (D.U. 233/2002 poz. 1957)
POPRAWKI ZIELONE USTAWA z
dnia 30 sierpnia 2002 roku przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów
administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
(D.U. 153/2002 poz. 1271)
POPRAWKI RÓŻOWE USTAWA z dnia
20 czerwca 2002 roku o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta.
(D.U. 113/2002 poz. 984)
POPRAWKI TURKUSOWE USTAWA
z dnia 24 maja 2002 roku o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu. (D.U. 74/2002 poz. 676).
POPRAWKI ŻÓŁTE USTAWA z dnia
18 lipca 2001 Prawo wodne. (D.U. 115/2001 poz. 1229)
|