|
Art. 112. Ochrona przed hałasem
polega na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska,
w szczególności poprzez:
1) utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej
na tym poziomie,
2) zmniejszanie poziomu hałasu co najmniej do dopuszczalnego,
gdy nie jest on dotrzymany.
Art. 113. 1. Minister właściwy
do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, dopuszczalne poziomy
hałasu w środowisku.
2. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 1, zostaną ustalone:
1) zróżnicowane poziomy hałasu dla poszczególnych rodzajów terenów
przeznaczonych:
a) pod zabudowę mieszkaniową,
b) pod szpitale i domy opieki społecznej,
c) pod budynki związane ze stałym lub wielogodzinnym pobytem
dzieci i młodzieży,
d) na cele uzdrowiskowe,
e) na cele rekreacyjno-wypoczynkowe poza miastem,
2) poziomy hałasu z uwzględnieniem rodzaju obiektu lub działalności
będącej źródłem hałasu,
3) poziomy hałasu dla pory dnia oraz pory nocy,
4) okresy, do których odnoszą się poziomy hałasu, jako czas
odniesienia.
Art. 114. 1. Przy sporządzaniu
miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, różnicując
tereny o różnych funkcjach lub różnych zasadach zagospodarowania,
wskazuje się, które z nich należą do poszczególnych rodzajów terenów,
o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1.
2. Jeżeli teren może być zaliczony
do kilku rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt
1, uznaje się, że należy do terenu, dla którego dopuszczalny poziom
hałasu jest najniższy.
Art. 115. W razie braku miejscowego
planu zagospodarowania przestrzennego organ administracji właściwy
do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania
terenu ocenia, na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania
nieruchomości sąsiednich, czy teren, na którym planuje się przedsięwzięcie,
należy do rodzajów terenu, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt
1; przepisy art. 114 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 116. 1. Rada powiatu, w
drodze uchwały, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, ograniczy lub zakaże
używania jednostek pływających lub niektórych ich rodzajów na
określonych zbiornikach powierzchniowych wód stojących oraz wodach
płynących, jeżeli jest to konieczne do zapewnienia odpowiednich
warunków akustycznych na terenach przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe.
2. Na śródlądowych wodach żeglownych
ograniczenia i zakazy wprowadza, w drodze rozporządzenia, minister
właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw transportu.
3. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 2, zostaną ustalone:
1) nazwa lub inne określenie cieku lub zbiornika wodnego albo
jego części, na których obowiązują ograniczenia lub zakazy,
2) rodzaje jednostek pływających, których dotyczą zakazy lub
ograniczenia, które mogą być charakteryzowane poprzez:
a) przeznaczenie jednostki,
b) parametry techniczne, takie jak wielkość i rodzaj napędu,
3) zakazy i ograniczenia dotyczące używania jednostek odpowiednio
w okresie roku, dni tygodnia lub doby.
4. Ograniczenia nie mogą dotyczyć
jednostek pływających, których użycie jest konieczne do celów
bezpieczeństwa publicznego lub do utrzymania cieków i zbiorników
wodnych.
Art. 117. 1. Oceny stanu akustycznego
środowiska i obserwacji zmian dokonuje się w ramach państwowego
monitoringu środowiska.
2. Oceny stanu akustycznego środowiska
dokonuje się obowiązkowo dla:
1) aglomeracji o liczbie mieszkańców większej niż 100 tysięcy,
2) terenów poza aglomeracjami, o których mowa w art. 179 ust.
1.
3. Powiatowy program ochrony
środowiska może określać inne niż wymienione w ust. 2 tereny,
dla których dokonywana będzie ocena stanu akustycznego środowiska.
Art. 118. 1. Na potrzeby oceny
stanu akustycznego środowiska, o której mowa w art. 117 ust. 2
pkt 1 i ust. 3, starosta sporządza, co 5 lat, mapy akustyczne,
z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Sporządzając mapę akustyczną,
starosta uwzględnia informacje wynikające z map akustycznych,
o których mowa w art. 179 ust. 1.
3. Mapa, o której mowa w ust.
1, powinna składać się z części opisowej i części graficznej.
4. Część opisowa powinna zawierać
w szczególności:
1) charakterystykę obszaru podlegającego ocenie,
2) identyfikację i charakterystykę źródeł hałasu,
3) uwarunkowania akustyczne wynikające z miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego,
4) metody wykorzystane do dokonania oceny,
5) zestawienie wyników badań,
6) identyfikację terenów zagrożonych hałasem,
7) liczbę ludności zagrożonej hałasem,
8) analizę trendów zmian stanu akustycznego środowiska,
9) wnioski dotyczące działań w zakresie ochrony przed hałasem.
5. Część graficzna powinna zawierać
w szczególności:
1) mapę charakteryzującą hałas emitowany z poszczególnych źródeł,
2) mapę stanu akustycznego środowiska, z zaznaczeniem terenów,
na których występuje przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu,
z odniesieniem do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
3) mapę terenów zagrożonych hałasem,
4) mapę przedstawiającą przewidywane rezultaty działań, o których
mowa w ust. 4 pkt 9.
6. Przez teren zagrożony hałasem
rozumie się teren, dla którego przekroczone są poziomy hałasu
w stopniu wymagającym podjęcia przedsięwzięć ochronnych w pierwszej
kolejności.
7. Minister właściwy do spraw
środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wartości progowe
poziomów hałasu, których przekroczenie powoduje zaliczenie obszaru,
na którym poziom hałasu przekracza poziom dopuszczalny, do kategorii
terenu zagrożonego hałasem.
8. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 7, zostaną ustalone:
1) wartości progowe poziomów hałasu na terenach przeznaczonych
na cele, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1,
2) wartości progowe poziomów hałasu z uwzględnieniem rodzaju
obiektu lub działalności będącej źródłem hałasu,
3) wartości progowe poziomów hałasu dla pory dnia oraz pory
nocy,
4) okresy, do których odnoszą się wartości progowe poziomów
hałasu jako czas odniesienia.
Art. 119. 1. Dla terenów, na
których poziom hałasu przekracza poziom dopuszczalny, tworzy się
programy działań, których celem jest dostosowanie poziomu hałasu
do dopuszczalnego.
2. Dla terenów, o których mowa
w art. 117 ust. 2 pkt 1 i ust. 3, programy uchwala rada powiatu,
a dla terenów, o których mowa w art. 117 ust. 2 pkt 2, programy
określa, w drodze rozporządzenia, wojewoda.
3. Minister właściwy do spraw
środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania,
jakim powinien odpowiadać program ochrony środowiska przed hałasem.
4. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 3, zostaną ustalone:
1) forma sporządzania programu,
2) niezbędne części składowe programu,
3) zakres zagadnień, które powinny zostać określone i ocenione
w programie,
4) sposób ustalania harmonogramu planowanych działań dla poszczególnych
terenów z wykorzystaniem wskaźników charakteryzujących wielkość
przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu i liczbę mieszkańców
na danym terenie.
Art. 120. Starosta przekazuje,
niezwłocznie po sporządzeniu, zarządowi województwa, wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska oraz wojewódzkiemu inspektorowi
sanitarnemu mapy akustyczne, o których mowa w art. 118.
Tytuł
I | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| DZIAŁ III | DZIAŁ IV | Rozdział
1 | Rozdział 2 | DZIAŁ V
DZIAŁ VI | Rozdział 1 |
Rozdział 2 | Rozdział 3 |
DZIAŁ VII | DZIAŁ VIII
Tytuł
II | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| DZIAŁ III | DZIAŁ IV | DZIAŁ
V
DZIAŁ VI | DZIAŁ VII | DZIAŁ
VIII | DZIAŁ IX | Rozdział
1 | Rozdział 2 | Rozdział 3
Tytuł
III | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| Rozdział 1 | Rozdział
2 | Rozdział 3 | DZIAŁ III
DZIAŁ IV | Rozdział 1 |
Rozdział 2 | Rozdział 3 | Rozdział
4 | Rozdział 5 | Rozdział 6
| Rozdział 7 | DZIAŁ V
Tytuł
IV | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| Rozdział 1 | Rozdział
2 | Rozdział 3 | DZIAŁ III
Tytuł
V | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| Rozdział 1 | Rozdział
2 | Rozdział 3 | Rozdział 4
DZIAŁ III | Rozdział 1 |
Rozdział 2 | Rozdział 3 |
DZIAŁ IV
Tytuł
VI | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| DZIAŁ III
Tytuł
VII | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| Rozdział 1 | Rozdział
2 | Rozdział 3 | Rozdział 4
Tytuł
VIII | DZIAŁ I | DZIAŁ II
| DZIAŁ III | DZIAŁ IV
Tytuł
IX
Tekst opracowano w PW ASIP s.c.
1)tekst jednolity uwzględnia:
POPRAWKI CZERWONE USTAWA z
dnia 23 listopada 2002 roku o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska i ustawy
- Prawo wodne. (D.U. 233/2002 poz. 1957)
POPRAWKI ZIELONE USTAWA z
dnia 30 sierpnia 2002 roku przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów
administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
(D.U. 153/2002 poz. 1271)
POPRAWKI RÓŻOWE USTAWA z dnia
20 czerwca 2002 roku o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta.
(D.U. 113/2002 poz. 984)
POPRAWKI TURKUSOWE USTAWA
z dnia 24 maja 2002 roku o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu. (D.U. 74/2002 poz. 676).
POPRAWKI ŻÓŁTE USTAWA z dnia
18 lipca 2001 Prawo wodne. (D.U. 115/2001 poz. 1229)
|